KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/30457 E., 2014/21783 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Eylül 2014
- Tebliğname No
- 6 - 2013/282400
- Mahkemesi
- Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 13/10/2008
- Numarası
- 2008/327 (E) ve 2008/583 (K
- Suç
- Hırsızlık, mala zarar verme
Karar Metni
315 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK.nun 42. maddesi uyarınca eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmakla, Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğundan, yerel mahkemenin 22/06/2010 tarihli ek kararı kaldırılarak, gerekçeli kararın tebliğ edildiği 01/12/2008 tarihinde askerde olduğu anlaşılan sanığın eski hale getirme isteminin kabulü ile 13.10.2008 tarihli hükme yönelik öğrenme üzerine 02/06/2010 tarihli temyiz istemi nedeniyle yapılan incelemede;
1- Katılanın, ikamet ettiği apartmanın bodrum katındaki otoparka bıraktığı aracından oto teybinin çalınması olayında, aynı gün saat 03:00 sıralarında kimliği belirlenemeyen bir şahısla apartmana girdiği anlaşılan sanık hakkında kamu davası açılmış ise de;
aynı apartmanda babasının evinde oturan ve fakat babasının 15-20 gün önce evden kovması nedeniyle olay tarihinde evinde kalmadığı anlaşılan sanığın, babası tarafından tasvip edilmeyen kötü bir yaşam sürmesinin ya da çalıştığı iş yerlerinde de benzer eylemlerde bulunmasının suçu işlediğine karine oluşturmayacağı gözetilmeden, yine babası tarafından apartman boşluğunda kaldığının da ifade edilmesi ve yaşı itibariyle ailesinin yardımı ile geçinmekte olması dikkate alınarak böyle bir ihtimalin de bulunması,
CD izleme tutanağından da sanıkla birlikte görülen yabancı şahsın sabah saat 08:05 sıralarında apartmandan çıktığının, sanığın ise çıkmadığının anlaşılması karşısında, gece saatlerinde apartmana girmesi dışında hırsızlık eylemini gerçekleştirdiği yönünde mahkumiyetini gerektirir nitelikte her türlü kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmayan sanığın beraati yerine hükümlülüğüne karar verilmesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/30457, K. 2014/21783, 23 Eylül 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama