Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/30781 K.2014/28178

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli sicil kayıtlarından mükerrir olduğu anlaşılan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-)Olay yeri inceleme raporuna göre üç katlı bir binanın giriş katında bulunan mağdura ait konuta girip hırsızlık yapan sanıkların eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nın 142. maddesinin 1. fıkrasının suç tarihi itibariyle yürürlükte olan (b) bendinde tanımlanan “bina .... içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında” hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2-)Tanık V.. T..'ın ve mağdur Ö.. E..'in anlatımları ile yakalama tutanağındaki bilgilere göre 19.11.2009 günü saat 05:30 sularından önce hırsızlık suçunun işlendiği, olay günü Beyoğlu İlçesi'nde saat 06:53'te güneşin doğduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 6/1-e. maddesi uyarınca gece vakti deyiminden güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman süresinin anlaşılması gerektiği de gözetilerek, gece vakti hırsızlık suçunu işleyen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3-) Suça konu eşyaların bir kısmı, sanıkların kollukça yakalandıkları sırada, istekleri dışında ele geçirilmiş ise de; müteakiben mağdura ait çantayı sakladıkları yeri bildirmek suretiyle pişmanlıklarını gösterip, suça konu eşyaların tamamının iadesini sağladıklarının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 168/1 maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-)Sanıkların kasten işlemiş oldukları suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetlerinin kanuni sonucu olarak; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmaları gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,