Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/31245 K.2014/2164

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 Sayılı Kanun’un 3-B maddesi ile değişik 1412 Sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından temyiz istemlerinin aynı Kanunun 317.maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısı, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5271 Sayılı CMK.nun 2 ve 175. maddesinde yer alan düzenleme uyarınca kovuşturma evresinin iddianamenin mahkeme tarafından kabul edildiği 05/11/2009 tarihinde başladığı, mağdurun suç nedeniyle oluşan zararının sanık tarafından henüz kovuşturma evresi başlamadan önce ve soruşturma aşamasında kalan 02/11/2009 tarihinde giderildiği, bu nedenle sanık hakkında etkin pişmanlık indiriminin 5237 sayılı TCK.nun 168/1. maddesi uygulanmak suretiyle yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılarak fazla cezaya hükmolunması,

2- Tekerrüre esas alınan Bakırköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 12/11/1998 tarihli, 1995/468 E. ve 1998/154 K. sayılı kararına konu suçu işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin 5. fıkrası uyarınca bu ilam nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı, sanığın adli sicil kaydında yer alan Bitlis Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07/10/2002 tarihli, 2000/271 E. ve 2002/110 sayılı kararına göre tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,