Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/3176 K.2013/10525

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında karşılıksız yararlanma (elektrik enerjisi hırsızlığı) suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 ve 5271 sayılı CMK' nın 223/4-(a) maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA,

2- Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

6352 sayılı Yasanın 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay 13. Ceza Dairesinin iade kararı sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurusu geçerli olduğundan, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan 19.10.2012 tarihli hüküm hukuken geçersiz olup, katılan vekilinin mühür bozma suçundan 11.10.2011 tarihinde verilen karara yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;