Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/32432 K.2014/22862

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 Sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, buna göre somut olayda uygulama koşulları oluşmadığı gözetilmeden anılan madde uyarınca indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.