Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/33150 K.2014/2560

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I.02.01.2010 tarihli eylem için kurulan davanın ortadan kaldırılması kararına yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde:

Sanık hakkında 02.01.2010 tarihli eyleme yönelik olarak 01.11.2011 tarihinde beraat hükmü kurulduğu, hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği, sanığın 21.07.2010 tarihli eylemi yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteğinin Yargıtay Cumhuriuyet Başsavcılığının 18.07.2012 tarihli kararı ile 6352 sayılı Kanun uyarınca değerlendirme yapılmak üzere iade edildiği, mahkemenin iade sonrası, kesinleşmiş beraat hükümleri yönünden uyarlama yapılması olanaklı olmamasına karşın, 02.01.2010 tarihli eylem yönünden de uyarlama yapmak suretiyle verdiği,

kurumun zararını gidermesi nedeniyle sanık hakkında davanın ortadan kaldırılmasına ilişkin kararın hukuken geçersiz olması nedeniyle, katılan vekilinin bu karara yönelik konusu bulunmayan temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanunun 317.maddesi gereğince isteme aykırı olarak (REDDİNE),

II.30.12.2009 tarihli eylem için kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılan kurumun bilirkişi raporunda bildirilen zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Yasanın geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde "beraat" kararı verilmesi,