Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/35086 K.2014/24405

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen 2 yıl hapis cezasında, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması sırasında, 1/6 oranında artırım yapılarak, 2 yıl 4 ay hapis cezası yerine, 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak yazılmışsa da sonuç cezanın doğru belirlenmesi nedeniyle bu durum sonuca etkili olmadığından ve sanığın, mağdurun işyerinin kırılan kepengi ile ilgili zararı gidermediğinin anlaşılması karşısında; iade koşulları bulunmadığı halde mağdurun “zarar talebim yoktur” şeklindeki beyanına dayanılarak sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca cezasından indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca; cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresinin belirleneceği ve belirlenecek sürenin alt sınırının mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

2- Sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, CMK’nın 231. maddesinde sayılan nesnel (objektif) ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına engel teşkil etmediği,

aynı Yasa'nın 231/6-c maddesinde gösterilen ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel (objektif) koşullardan bir diğeri olan suçun işlenmesi ile mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesinde esas alınacak zararın, kanaat verici basit bir araştırmayla belirlenecek maddi zarar olduğu, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa yüklenen hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalması, işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun ise zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmaması nedeniyle atılı suçlardan kaynaklanan maddi zararın bulunmaması,

mala zarar verme suçundan ise mağdurun zarar talebinin olmaması nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi için aranan CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının a ve c bentlerinde gösterilen nesnel (objektif) koşulların gerçekleştiği gözetilerek;

sanık hakkında CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” öznel (sübjektif) koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “Sanığın sabıkasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın bulunuş nedeni ile şartları oluşmadığından” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,