KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2013/35839 E., 2014/31379 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Aralık 2014
- Tebliğname No
- 2 - 2012/282861
- Mahkemesi
- Büyükçekmece 8. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 16/07/2012
- Numarası
- 2011/665 (E) ve 2012/2231 (K
- Suç
- Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
Karar Metni
317 kelime·2 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1-5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi kapsamında ceza tayini hakimin takdir ve değerlendirme yetkisinde ise de; bu yetkinin kullanılmasında adalet ve nesafet kurallarına bağlı kalınması, cezanın belirlenmesi sırasında dayanılan gerekçenin; suçun işleniş şekli, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği yer ve zaman, suç konusunun önem ve değeri, oluşan zarar ve tehlikenin ağırlığı, kanuna aykırılığın derecesi gibi hususların, yargılama konusu eylemin niteliği ve dosya içeriğine uygun olarak irdelenip denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilmesi gerekmektedir.
Somut olayda, sanıklarda yakalanan ve takdiri kıymet tutanağına göre değeri 1000 TL olan suça konu televizyonun müştekiye iade edildiği, olay yeri inceleme tutanağına göre mala zarar verme eyleminin, "giriş kapısı ve sert cisim üzerinde zorlama izlerinden" ibaret olduğu, hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi ile işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesinin 5237 sayılı TCK'nın 143. ve 119/1-c maddelerinde ayrıca arttırım nedeni olarak öngörüldüğü,
sanıkların kastının ve meydana gelen neticenin özel bir yoğunluğu ve ağırlığının söz konusu olmadığı halde, adlî sicil kayıtlarına göre daha önce mahkûmiyetleri bulunmayan sanıklara 5237 sayılı TCK'nın 3/1. maddesinde yer alan orantılılık ilkesi de gözetilmeden hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından üst sınırdan; mala zarar vermek suçundan ise üst hadde yakın bir ceza verilmesi suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2013/35839, K. 2014/31379, 25 Aralık 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama