Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/36749 K.2014/1991

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın temyiz itirazlarının sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme de yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

A- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre hükmün; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2.madde uyarınca hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

B- Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları ile sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlere ilişkin sanık ... ile O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarına gelince,

1-Sanık ...’ın savunması ve dosya içerisindeki bilgi ve belgere göre, katılana ve eşine ait pasaportların bulunduğu evin sanık ... ile diğer sanıklar Fırat ve Veysi’nin oturduğu ev olması, buraya zaman zaman çok sayıda arkadaşlarının da geldiğinin anlaşılması ve bu pasaportların kim tarafından bırakıldığının tespit edilememesi sanığın suçunu istikrarlı bir şekilde başından beri inkar etmesi ve müştekinin evinden hırsızlık yaptığı konusunda savunmalarını bertaraf edecek biçimde cezalandırılması hususunda somut kesin ve inandırıcı herhangi bir delillerinde bulunmaması karşısında, sanıkların atılı suçları işlediklerine dair delillerin neler olduğu tartışılmadan yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de;

Konut dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle, sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,