Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/4134 K.2013/8293

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5271 sayılı CMK’nın 42. maddesinin 1.fıkrasında yer alan “süresi içinde usul işlemi yapılsaydı, esasa hangi mahkeme hükmedecek idiyse, eski hale getirme dilekçesi hakkında da o mahkeme karar verir” şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün temyizi aşamasında ileri sürülen eski hale getirme istemi hakkında Dairemizce ve öncelikle karar verilmesi gerektiğinden, sanığın 04.06.2012 tarihli tarihli dilekçesinde belirttiği eski hale getirme ve yeniden temyiz hakkı verilmesi istemi üzerine, yerel mahkemenin 13.06.2012 tarihli temyiz talebinin reddine yönelik ek kararının hukuken geçersiz olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarih ve 9–7/56 sayılı kararında da ayrıntıları açıklandığı üzere, zorunlu müdafiine tebliğ edilen ve kendisine zorunlu müdafii atandığından haberi bulunmayan sanık R.. D.. açısından hakkında kurulan mahkûmiyet hükmü kendisine tebliğ edilinceye kadar temyiz hakkı bulunacağından, yokluğunda verilen hüküm kendisine tebliğ edilmediği halde, öğrenme üzerine verdiği 04.06.2012 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde ve geçerli olduğu anlaşılmakla; mahkemece temyiz isteminin reddine dair verilen 13.06.2012 ve 05.12.2012 tarihli ek kararlar kaldırılarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/2. maddesindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, sanığın, suça konu otomobili kapısına anahtar uydurmak suretiyle çaldığı eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/2-d maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı Yasaya göre 142/2-d, 143. maddelerine uyan hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle uygulama yapılıp, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenip hüküm kurulması zorunlululuğu,