Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/5499 K.2013/27087

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 Sayılı TCY.nın 53. maddesinin 3. fıkrasına göre, aynı Yasa maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin uygulanamayacağı ve (e) bendinde söz konusu edilen hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilebileceği; bu kanun maddesinin 1. fıkrasında gösterilen (a), (b), (d) bentlerindeki diğer hak yoksunluklarının uygulanması ise hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğu gözetilerek hak yoksunluğuna karar verilmemiş ise de, bu hususun infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa atılı suç nedeniyle mağdurun dosyaya yansıyan herhangi bir maddi zararının tespit edilmediği ve daha önce kasıtlı suçtan dolayı hakkında herhangi bir hükümlülük kararı bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5271 Sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin

kararda gösterilmesi gerekirken, “takdiren uygulanmaması” biçimindeki, yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,