Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/5767 K.2013/12235

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken, uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 116/2. maddesi yerine, 142/2. maddesi olarak gösterilmesi, gerekçede doğru gösterildiği de dikkate alındığında, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 50/3. maddesi uyarınca suç tarihinde 18 yaşını bitirmemiş olan sanığın mahkûm edildiği bir yıldan az hapis cezalarının, aynı yasanın 50/1. fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğunun gözetilmemesi,

2- İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı temel ceza belirlenirken, TCK.nun 61. maddesi uyarınca yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden, maddedeki tabirler tekrar edilerek teşdit uygulanması ve maddede öngörülen seçenekli yaptırımlardan hapis cezasının neden tercih edildiğine ilişkin gerekçe gösterilmemesi,

3- İşyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde 1 yıl olarak belirlenen temel cezada, sanığın yaşı nedeniyle 1/3 oranında indirim yapılırken 8 ay yerine 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

4- Sanık hakkında, işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu diğer sanıkla birlikte gerçekleştirmesi nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 119/1-c. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı ve iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilmeden, suç tarihi itibari ile kasıtlı bir suçtan engel sabıkası bulunmayan sanığın “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve

davranışları gözönünde bulundurulup yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat” ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “zarar giderilmediğinden” şeklindeki gerekçe ile iş yeri dokunulmazlığını bozmak suçundan 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

6- Sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürelerin, 5237 sayılı TCK.nun 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubunun yapılmamış olması,