Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/6527 K.2013/28400

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Olay günü sanığın kapıları kilitli park halinde bulunan katılanlara ait araçların kapılarını tornavida ile açıp düz kontak yapmak suretiyle çaldığı, araçların bulunmaması nedeniyle kapıların taklit anahtar veya diğer bir alet yardımıyla açılıp açılmadığının tespit edilememesi karşısında, araçların kapısının ne şekilde açıldığının kesin olarak saptanamadığı, mevut kuşkunun sanık yararına yorumlanması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b maddesi yerine aynı Yasanın 142/2-d maddesiyle uygulama yapılması,

2-Sanık hakkında tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108.maddesinin 2.bendine göre, “tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz” düzenlemesi de gözetilerek, sanığa önceki suçları için hükmedilmiş en ağır ceza olan ve Amasya 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/50 sayılı kararı ile tayin olunan 2 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, İzmir 19. Asliye Ceza mahkemesinin 2007/542 sayılı kararı ile tayin olunan 2 yıl hapis cezasının tekerrüre esas alınması,