Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/7478 K.2014/126

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

1-Site görevlisi olan sanığın, site içinde bulunan katılana ait eve girerek hırsızlık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında suçlamayı kabul etmemesi, Jandarma Genel Komutanlığının 09.02.2011 tarihli Uzmanlık Raporuna göre,

olay yerinden alınan ayakkabı izlerinin sanığın giydiği ayakkabının genel karakteristik özellikleriyle benzerlik gösterdiği ancak bu durumun kesin teşhis yapmak için yeterli olmadığı kesin teşhis yapılabilmesi için ayakkabının taban kısmında kullanıma bağlı olarak oluşan özel karakteristik özelliklerin bulunması ve bunların olay yeri izinde tespit edilmesi gerektiğinin belirtilmesi ve bunun dışında sanığın atılı suçu işlediğine dair iddia dışında mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de,

a-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 2009/13 sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde nazara alınacak zararın maddi zarar olduğu, ancak konut dokunulmazlığını bozmak suçunun zarar doğmasına elverişli suçlardan olmadığı ve suça sürüklenen çocuğun sabıkasız olduğu gözetilerek.

5271 sayılı CMK’ nın 231. maddesinin 6. fıkrasının ( b ) bendi uyarınca, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda oluşacak kanaate göre haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden; katılanın zararını karşılamaması nedeniyle konut dokunulmazlığını bozma suçu yönünden sanık hakkında aynı kanunun 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,