Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/8734 K.2013/12008

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 26.09.2012 tarihli kararından sonra, hükmün sanık D.. D..’a 14.01.2013 tarihinde Karabük T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda tebliğ edildiği, ancak sanık D.. D..’un hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla, sanık N.. T.. müdafiinin temyiz istemi üzerine N.. T.. hakkındaki mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak yapılan incelemede;

1-Hükmün gerekçesinde sanığın hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarını gece vakti işlemesi nedeniyle cezanın artırıldığının belirtildildiği, fakat gerekçenin başka bir yerinde suçun gündüz vakti işlendiğinin belirtildiği, hüküm fıkrasında da hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarının gündüz vakti işlendiği kabul edilerek buna göre uygulamanın doğru bir şekilde yapıldığı, yine hükmün gerekçesinde katılanın zararı dikkate alınarak hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından cezalar tayin edilirken alt sınırdan uzaklaşıldığı hususu açıklandığı halde, hüküm fıkrasında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle gerekçede ve hükümde çelişkilere neden olunması,

2-)Sanığın, katılanın evine pencereyi zorlayıp açarak girdikten sonra yatak odasında saklı olan anahtarı elde ederek çelik kasayı açıp, hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun yanında aynı yasanın 142/1-b maddesindeki suçada uymakta ise de 142/2-d maddesindeki ceza süresi daha fazla olduğundan, sadece bu madde uyarınca uygulama yapılarak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden TCK’nın 142/1-b ve 142/2-d. maddeleri birlikte gösterilerek hüküm kurulmak suretiyle 5271 Sayılı CMK’nın 232/6.maddesine aykırı davranılması,

3-)Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlâli suçundan 5237 Sayılı TCK’nın 116/1.maddesi uyarınca hükmolunan 6 ay hapis cezasında aynı Kanun’un 119/1-c. maddesi gereği bir kat artırım yapılırken, 12 ay yerine, 1 yıl hapis cezasına hükmolunarak sanığa fazla ceza verilmesi,

4-)Sanık N.. T..'nin adli sicil kaydındaki ilamlardan en ağır cezayı içeren, 27.03.2010 tarihinde infaz edilen, Kadıköy 2.Asliye Ceza Mahkemesi’nin 17.07.2007 tarihli, 2006/640 esas sayılı, 2007/493 karar sayılı hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, kararın gerekçesinde ve hüküm fıkrasında Kadıköy 2.Asliye Ceza Mahkemesinin ve Üsküdar 2.Ağır Ceza Mahkemesinin ilamlarından bahsedilerek hangi ilamın tekerrüre esas alındığının açıkça belirtilmemesi,

5-)Sanık N.. T.. hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde 5237 Sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasının ( c ). bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olduğu hapis cezalarının infazları tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; TCK’nın 53/1-c.maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi suretiyle aynı Kanun’un 53/3.maddesine aykırı davranılması,