Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/9346 K.2014/1373

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Sanığa yüklenen ''suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi'' suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1.maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile “altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası (09.07.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5918 sayılı Yasanın 3. maddesi ile yapılan değişiklik sonucu altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası)” yaptırımlarının her ikisinin de birlikte öngörüldüğü,

yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda sanık hakkında yüklenen suçtan dolayı “suçun işleniş biçimi, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen, zararın ağırlığı, failin güttüğü amaç ve saik göz önüne alınarak” alt sınırdan hapis cezası belirlendiği halde, aynı gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılıp 30 gün karşılığı adli para cezasına hükmolunması,

2-) Sanık hakkında yapılan sosyal ekonomik durum araştırmasında, bir işte çalışmadığının, üzerine kayıtlı herhangi bir gayrimenkulü bulunmadığının, annesi ve kardeşleriyle kaldığının ve 150 TL kira ödediğinin belirtilmesi ve sanığın yargılama evresinde aylık gelirinin 500 TL olduğunu, günlüğü 20TL den amelelik yaptığını beyan etmesi karşısında, sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının TCK nun 52/4 maddesi uyarınca taksitlendirilip taksitlendirilmiyeceği konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi