Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2013/9827 K.2014/7766

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın medikal işi yaptığını Ali isimli şahsın bir buçuk yıl önce dükkanına bir adet diffuzyon makinesi getirdiğini abi sende dursun alacağım dediğini, sonrasında Ali ’ nin öldüğünü, söz konusu cihazın işyerinde durduğunu ailesini de tanımadığından iade edemediğini, sonra E.. D..’e durumu bildirince ben bunu götürüp bir sağlık kurumuna vereyim diyerek ücret ödemeden alıp gittiğini savunması karşısında savunmanın aksini ispatlayacak hukuka uygun kuşkudan uzak kesin yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraat yerine yetersiz gerekçe yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-) Sanığa yüklenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK.nın 165/1.maddesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan şekli ile "altı aydan üç yıla kadar hapis ve bin güne kadar adli para cezası" yaptırımlarının birlikte öngörüldüğü, yasada hapisle birlikte öngörülen adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Yasanın 52/1.maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu; somut olayda "suçun işlenmesindeki özellikler, suç konusunun önem ve değeri, sanıkların kastı ve amacı" nazara alınarak hapis cezası yasa maddesinde gösterilen alt sınırdan belirlendiği halde, aynı gerekçeyle adli para cezasının, gün sayısının 5 gün yerine, 120 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla adli para cezasına hükmedilmesi,

2-) Hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,