Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/11103 K.2015/15162

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların tutuklu kaldıkları sürelerin mahsubuna karar verilirken uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi olarak gösterilmemesinin, mahallinde tamamlanması mümkün noksanlık olduğu kabul edilmiştir.

Sanık ...’ın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti olduğunun gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların ... halinin giriş kapısını açarak içeri girip, halin içindeki katılana ait dükkanın önündeki kasaları çalmaları şeklindeki eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1-e maddesi uyarınca ceza tayini, maddelerde öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının ‘a,b,c,d,e’ bentlerindeki haklardan yoksun bırakılmanın hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen, velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan;