Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/11128 K.2014/7595

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

25.02.2011 tarihli temyiz isteğinin reddi kararının katılan vekiline tebliğ edilmediği ve bu itibarla katılan vekilinin bu karara yönelik 10.03.2011 tarihli temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iade kararı üzerine yeniden yapılan yargılama sonucu verilen karar hukuken yok hükmünde kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında 26.01.2011 tarihli karar ile karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından beraat kararı verildiği, katılanın yokluğunda verilen 14.02.2011 tarihinde tebliğ edilen bu karara karşı katılanın süresinden sonra 22.01.2011 tarihinde temyiz talebinde bulunduğu mahkemenin 25.02.2011 tarihli ek karar ile temyiz talebinin reddine karar vermesi üzerine katılan vekilinin bu ek kararı temyiz ettiği ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.07.2012 tarihli iade kararı ile dosyanın mahkemesine iade edildiği ancak öncelikle katılan vekilinin temyiz isteminin reddine dair 25.02.2011 tarihli ek kararına yönelik temyiz isteğinin karara bağlanması gerektiği nazara alınarak yapılan incelemede;