Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/11718 K.2015/11810

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık hakkında müşteki Muhammer’e karşı işlediği hırsızlık suçu ile müşteki Hakan’a karşı işlediği işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçları yönünden kurulan hükümlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken, hükmedilen hapis cezasının aynı Kanun’un 50. maddesi uyarınca para cezasına çevrilmesi nedeniyle temyiz yolu açık olduğundan tebliğnamedeki red düşüncesine katılınmamış; TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca suç tanımında hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde hükmolunan hapis cezasının artık adli para cezasına çevrilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık hakkında müşteki Hakan’a karşı işlediği hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Müşteki Hakan’ın işyerinden iki lastiğin çalındığını beyan ettiği, sanık tarafından ise bir lastiğin iadesinin sağlandığının anlaşılması karşısında, kısmi iade nedeniyle müştekinin etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına muvafakati olup olmadığı sorulduktan sonra 5237 sayılı TCK’nın 168/1 maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, sanığın bir lastik çaldığına ilişkin ikrarı gerekçe gösterilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 143. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 168/1 maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılırken 9 ay 10 gün yerine 1 yıl 6 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilip, daha sonraki uygulamaların bu miktar üzerinden yapılması suretiyle fazla ceza tayini,