Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/12428 K.2015/15891

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-İddianamede 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılması talep edilen sanık hakkında,hırsızlık suçundan hüküm kurulurken ek savunma hakkı verilmeden TCK'nın 142/1-b. maddesi uygulanmak suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 226.maddesine aykırı davranılması,

2-Mala zarar verme suçunun düzenlendiği 5237 sayılı TCK'nın 151. maddesinde hapis cezasının ve adli para cezasının seçenek olarak düzenlendiği, TCK’nın 50/2. maddesine göre,uygulanan maddede hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörülmesi ve hapis cezasının mahkemece tercih edilmesi halinde, artık hapis cezasının adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3-Mağdurun zararının giderilmiş olması, sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılması ve uyuşturucu madde kullanmaktan dolayı tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine yönelik CMK'nın 231. maddenin uygulanmasına engel teşkil etmeyen kararların bulunduğunun anlaşılması karşısında sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçları yönünden 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen sanığın “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre

sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken,".. kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunması nedeniyle koşulları oluşmadığından..'' biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi