Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/13283 K.2015/17367

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, sanığın hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Kanun'un 142/1-e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi, her iki bentteki cezanın alt ve üst sınırlarının aynı olup sonuca etkili olmadığından, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği, diğer kişiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceği gözetilmeden, sadece sanığın; aynı Yasa'nın 53/1-c maddesinde yazılı haklardan koşullu salıvermeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından. 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak.