Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/13368 K.2014/31142

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizce de kabul edilerek uygulanan Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 30/01/2007 tarih ve 2007/3-9 Esas, 2007/18 sayılı kararında belirtildiği üzere.

5271 sayılı CMK'nın 232/6 ve 34/2. maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesine göre kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve şekli kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanık müdafiinin yokluğunda verilen 19/06/2009 tarihli hükmün temyiz süresinin hangi tarihten itibaren başlayacağı belirtilmediğinden 05/08/2009 tarihinde tebliğ edilen kararı yasal bir haftalık süreden sonra 21/12/2009 tarihinde temyiz eden sanık müafiinin temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek,

temyiz isteminin reddine dair 22/12/2009 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmek suretiyle, Dairemizce 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine iadesi nedeniyle kurulan 28/05/2013 tarihli hükme yönelik yapılan incelemede;

Katılan kurumun 12/03/2013 tarihli yazı cevabında sanıktan taksitler halinde 465,15 TL tahsil edildiğinin belirtilmiş olması ve bu bedelin bilirkişi raporunda her iki suç tutanağı için ayrı ayrı belirlenen 26,55 TL ve 29,28 TL tutarındaki bedelleri karşıladığının anlaşılması karşısında; katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, esastan inceleme yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,