Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/13915 K.2015/17985

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın çalıştığı işyerinden masanın üzerine koyduğu cep telefonunun çalınması şeklinde gerçekleşen olayda sanığın eyleminin oluşa uygun şekilde TCK'nın 142/1-b. maddesinde düzenenlenen bina içinde olan eşya hakkında işlendiğinin kabul edildiği halde uygulama maddesinin aynı Kanun'un 142/1-a maddesi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışı olarak görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Daha ağır cezayı içeren Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2011 gün 521 – 1306 sayılı kararının tekerrüre esas alınması gerekirken, Diyarbakır 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 09/01/2009 gün ve 367 – 20 sayılı kararının mükerrirliğe esas alınması, yine 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince sağır ve dilsiz olan sanığı savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan sanığa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olarak yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında Diyarbakır 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 08/12/2011 gün 521 – 1306 sayılı kararına konu hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ilamın mükerrirliğe esas alınmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak,