Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/14592 K.2015/18995

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 2012/6-1142 E., 2013/17 K. sayılı ve 22.01.2013 tarihli kararında kabul edildiği gibi konut (işyeri) dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi halinde, uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Sanık C.. A.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK'nın 151/1. maddesi yerine aynı Kanun'un 116/2. maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

Sanık T.. T.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan hüküm kurulurken uygulama maddesinin TCK'nın 151/1. maddesi yerine aynı Kanun'un 116/2. maddesinin gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydına konu olan ve tekerrüre esas alınan Gaziantep 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/ 574-275 sayılı ilamıyla yaralama suçundan tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle 1412 sayılı CMUK'un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olduğu ve aynı Kanun'un 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı,sanığın adli sicil kaydında başka sabıkası da bulunmadığı gözetilmeden, TCK'nın 58/6.maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,