Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/1467 K.2015/715

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıkların tüm aşamalarda alınan savunmalarında suçlamayı inkar etmeleri, müştekinin kolluk aşamasında işyerine giren bayanı gördüğü takdirde teşhis edebileceğini ve 34 DY 1339 plakalı araçta bir erkek şahıs gördüğünü beyan etmesi karşısında, olayın tek tanığı konumundaki müştekinin duruşmaya çağrılarak sanıklarla yüzleştirilmesi, yüzleştirme imkanının bulunmaması halinde sanıkların teşhise elverişli fotoğrafları temin edilip müştekiye gösterildikten sonra, işyerine gelen bayanın sanık Cennet olup olmadığı, aracı kullanan kişinin sanıklar Vural ve Salih'ten biri olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Sanıklar Vural ve Salih'in, sanık Cennet hırsızlık eylemini gerçekleştirirken araçta bekledikleri ve suç doğrudan katıldıklarının anlaşılması karşısında hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile aynı Kanun'un 39/2-c maddesi ile uygulama yapılması,

b) Sanıkların kasten işlemiş oldukları suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmemesi,