Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/14868 K.2015/17637

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ..... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kasten yaralama suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanık ....'ın temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Sanık .... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın mağdura ait evin bitişiğinde bulunan ahırın içinden bakır kazanları aldıktan sonra mağdur tarafından görülmesi ve kazanları bu şekilde mağdura teslim etmek durumunda kalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın Cumhuriyet Savcılığındaki ifadesinde, kazanları aldığı sırada mağdurun kendisini görmesi sonucu kazanları geri verdiğini, sorgudaki ifadesinde kazanları alıp çıktığı sırada mağdur tarafından görüldüğünü belirttiği, mağdurun ise ifadelerinde sanığı evinden bakır kazanları almış ve omzunda taşır vaziyette gördüğünü belirtmesi karşısında; sanığın kesintisiz takip sonucu yakalanıp yaklanmadığı,

sanığın nerede ve ne şekilde yakalandığı mağdurdan sorulup sonucuna göre sanığa yüklenen hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığı tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,