Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/15165 K.2014/30444

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece elektrik enerjisi hırsızlığı ve mühür bozma suçlarından verilen 30/03/2010 tarih ve 2009/993 Esas 2010/408 Karar sayılı mahkumiyet kararının sanık tarafından süresinde temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dosyanın mahkemesine iadesine karar verildiği, 30/07/2012 günlü iade kararının yalnızca elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurularının geçerli olduğu,

Dairemizin iade kararından sonra mühür bozma suçundan kurulan hüküm hukuken geçersiz olup, mühür bozma suçundan verilen 30/03/2010 tarih ve 2009/993 Esas 2010/408 Karar sayılı mahkumiyet kararı ile karşılıksız yararlanma suçundan verilen 30/01/2013 tarih ve 2012/ 774 Esas - 2013/ 42 Karar sayılı mahkumiyet kararına karşı sanık tarafından süresinde yapılan temyiz başvurularının birlikte incelenmesinde;

1- Karşılıksız yararlanma suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin aynı Kanun'un 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Mühür bozma suçundan kurulan önceki hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Oluşa ve dosya içeriğine uygun olan mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.