Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/16367 K.2015/20235

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkûm olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan sanığın anılan bentte yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

2) Sanığın sabıkasında yer alan ilamlardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden dört ayrı ilamın tekerrüre esas alınması ve infaza yönelik olduğundan kazanılmış hakka konu olmayan 5275 sayılı Kanun'un 108/4. maddesi uyarınca cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının kararda belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanığın adli sicil kaydında geçen İstanbul 10. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20.05.2008 tarih ve 2008/362-488 sayılı ilamının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına,