Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/17246 K.2014/14891

Geceleyin hırsızlığa teşebbüs suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143, 35/2, 31/3, 62, 50/4 ve 50/1-f maddeleri gereğince her iki kez 7 ay 23 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının iki kez 4 ay süre ile kamuya yararlı bir işte çalıştırma tedbirine tabi tutulmasına dair ... Asliye Ceza Mahkemesinin 01/06/2011 tarihli ve 2011/117 esas, 2011/204 sayılı kararın infazı sırasında, ...Denetimli Serbestlik Müdürlüğünce ...

Ceza ve İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu bulunan sanığa usulüne uygun olarak tebligat yapılmasına rağmen 27/04/2012 tarihli tahliyesinden itibaren yasal süre içinde başvuruda bulunmayarak tedbire uymadığının bildirilmesi üzerine, sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 143, 35/2, 31/3, 62. maddeleri uyarınca her iki müştekiye karşı eyleminden ötürü ayrı ayrı 7 ay 23 gün hapis cezasının aynen infazına ilişkin Yenişehir Asliye Ceza Mahkemesinin 05/12/2012 tarihli ve 2012/259 esas, 2012/268 sayılı kararma vaki itirazın ...

Ağır Ceza Mahkemesinin 21/01/2013 tarihli ve 2013/92 değişik iş sayılı karar aleyhine ...Bakanlığınca verilen 12.03.2014 gün ve 2014/4903/17923 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 20.03.2014 gün ve 2014/98819 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5275 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde yer alan, “Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” şeklindeki ve aynı maddenin 11. fıkrasında yer alan, “İnfaz edilen hapsin süresi, adlî para cezasını tamamıyla karşılamamış olursa, geri kalan adlî para cezasının tahsili için ilâm, Cumhuriyet Başsavcılığınca mahallin en büyük mal memuruna verilir.

Bu makamlarca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna göre kalan adlî para cezası tahsil edilir.” biçimindeki düzenleme karşısında, ayrıca Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 14/11/2013 tarihli 2013/5980 esas, 2013/26578 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere her ne kadar 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/6.maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan

düzenlemeler karşısında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/6.maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar çevrilebileceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ

5237 sayılı TCK.nun 50.maddesinin 3.fıkrasında, daha önce hapis cezası ile mahkum edilmemiş olan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilip, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

5237 sayılı TCK.nun 50.maddesinin 6.fıkrasında, seçenek yaptırımın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemelerden, yasa koyucunun kısa süreli hapis cezalarının, yaşı küçük sanıklar yönünden hapis olarak infaz edilmesinin önüne geçilmesini amaçladığı anlaşılmakta olup, 5237 sayılı TCK.nun 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına çevrilmesi gerektiği sonucuna varılmaktadır.