Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/17448 K.2015/22147

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında “hırsızlık” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/1-f maddesi gereğince “gönüllü olmak koşuluyla” kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı sınırlar şekilde "Sanığın mahkûm olduğu hapis cezası kadar olan 9 ay 21 gün süre ile temizlik işlerinde çalıştırılmasına" hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hükmolunan hapis cezası TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilirken, hükümdeki “Sanığın mahkûm olduğu hapis cezası kadar olan 9 ay 21 gün süre ile temizlik işlerinde çalıştırılmasına” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına karar verilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında “konut dokunulmazlığının ihlali” suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi’nin 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas 2015/85 karar sayılı iptal kararının, aynı maddenin infazı aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve sanığın kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında.

CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken “mağdurun uğramış olduğu zararın tamamını gidermemiş olduğu..” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar

verilmesi,