Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/17598 K.2015/21558

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın müştekiye ait aracın kilitli kapısını açarak, ruhsatı ve teyp başlığını çalma biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-e maddesinin uygulanması anılan maddelerde öngörülen ceza miktarının aynı olması nedeniyle, ayrıca temyiz dışı sanık H.. K..'nun aracı polise göstererek teyp başlığının iadesini sağladığı, ancak ruhsatın iade edilmediği, buna göre suç nedeniyle oluşan zararın kısmen giderildiği, TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca müştekinin onayı olması durumunda kısmi iadeden sadece temyiz dışı sanık H.. K..'nın yararlanabileceği, sanığın dava konusu olayda etkin pişmanlıkta bulunmadığı nazara alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan yoksunluğun 5237 sayılı TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, yalnızca kendi alt soyundaki kişiler bakımından koşullu salıverilmeyle sona ereceği, diğer kişiler bakımından ise cezanın infazı tamamlanınca sona ereceği gözetilmeden, sanığın; aynı Kanun'un 53/1-c maddesinde yazılı velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıvermeye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından.