Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/18445 K.2015/21054

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk Mustafa'nın kasten yaralamaya teşebbüs eyleminin bir malı teslime veya malın alınmasına yönelik bulunmadığı, yakalanmama amacına yönelik olduğu anlaşıldığından, mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamıştır.

1- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme ve suça sürüklenen çocuk M.. S.. hakkında ayrıca kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince ;

TCK'nın 116/1. maddesi gereğince tayin olunan temel ceza üzerinden aynı Kanun’un 119/1-c maddesi gereğince bir kat artırım yapılırken 12 ay yerine 1 yıl şeklinde fazla ceza tayini, sonuç cezanın doğru belirlenmesi karşısında sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5275 sayılı Kanun'un 106/4. maddesi gereğince “çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez” hükmü gözetilmeden, yaşı küçük sanıkların adli para cezasını ödemediği takdirde ödenmeyen para cezasının hapse çevrileceği şeklinde hüküm kurulması,