Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/191 K.2014/29462

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken uygulanan kanun maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 142. maddesinin 1.fıkrasının (b) bendi yerine 141/1-b maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca; cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere bir denetim süresinin belirleneceği ve belirlenecek sürenin alt sınırının mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağı gözetilmeden; sanığın 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği halde, denetim süresinin 3 ay 10 gün olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi gereğince sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/ 11-250 esas 2009/13 karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde;

yakınanın, sanığa yüklenen işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan doğan herhangi bir maddi zararlarının bulunmadığı ve sabıkasına esas ilamın silinme koşullarının gerçekleştiği anlaşılan sanık hakkında 5721 sayılı CMK'nın 231/6. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin,

5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinde düzenlenen erteleme hükümlerinden daha lehe olduğu da gözetilerek 5271 Sayılı CMK’nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken “Sanığın suç nedeniyle meydana elen zararı aynen iade etmemiş olması,

suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle sanık tarafından tamamen giderilmediği ayrıca sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyetinin bulunmuş olması gözetilerek” biçimindeki gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,