Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/19636 K.2015/2714

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğa CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanması gerekli ise de yaşı küçük sanığın savunmasının alındığı 31/08/2012 tarihi itibariyle 18 yaşını doldurması nedeniyle zorunlu müdafii atanmasının gerekli olmaması ve suça sürüklenen çocuğun da müdafii istemediğini beyan etmesi karşısında, zorunlu müdafiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda zorunlu müdafii lehe gibi görünen bazı işlemleri yapmış olsa da,

örneğin temyiz dilekçesi vermiş olsa dahi hükmün yaşı küçük sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve sanık tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; suça sürüklenen çocuğun kendisine müdafii atandığından haberi olmadığı, yokluğunda verilen 13/11/2012 tarihli kararın kendisine tebliğe çıkarıldığı ve 04.12.2012 tarihinde aynı evde oturan kardeşi M.T'a tebliğ edildiği belirtilmiş ise de UYAP üzerinden yapılan ailde nüfus kaytı tablosunun incelenmesinde sanık O..

K..'ın M.T adlı bir kardeşinin bulunmadığı ve kovuşturma evresinde atanan zorunlu müdafii Av. Y.. B..'a tefhim edilen hükmün adı geçen müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakta ise de suça sürüklenen çocuğun haberdar olmadığı müdafii tarafından yapılan temyiz istemi geçersiz olduğundan öncelikle suça sürüklenen çocuk O..

K.. ile M.T adlı kişilerin aynı çatı altında yaşayıp yaşamadığı, yaşamadığının tespiti halinde ise gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun olarak tebliği gerekli