Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/19686 K.2015/22496

TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

YARGI HİZMETLERİNİN HIZLANDIRILMASI AMACIYLA BAZI KANUNLARDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR KANUN (6217) Madde 26

CEZA MUHAKEMESİ KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ HAKKINDA KANUN (5320) Geçici Madde 2

CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 317

CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 321

CEZA MUHAKEMELERİ USULÜ KANUNU (MÜLGA) (1412) Madde 322

CEZA MUHAKEMESİ KANUNU (CMK) (5271) Madde 324

AMME ALACAKLARININ TAHSİL USULÜ HAKKINDA KANUN (6183) Madde 106

"İçtihat Metni"Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık M.. G.. hakkında hırsızlık suçundan aldığı hapis cezasına mahkumiyetinin kanuni sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak, Anayasa Mahkemesi'nin aynı maddenin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanık M.. G.. hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamında sanığa mala zarar verme suçundan doğrudan ayrı ayrı 2000 TL adli para cezaları verildiği görülmekle; doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

Sanık M.. G.. hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile ilgili olarak, 5237 sayılı TCK’nın 53/4. maddesi uyarınca hükmolunan kısa süreli hapis cezaları ertelenmiş olan sanık hakkında aynı maddenin birinci fıkra hükmünün uygulanamayacağı gözetilmeden, sanığın TCK’nın 53/1. maddesinde öngörülen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

2- 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 324. maddesinin 4. fıkrasına eklenen “Devlete ait yargılama giderlerinin 21.7.1953 tarihli ve 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutarlardan az olması halinde, bu giderin Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine karar verilir” şeklindeki hüküm dikkate alınmadan, toplam 26,40 TL yargılama giderinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

hüküm fıkrasının işyeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile ilgili olan kısmından TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılmasına ve hüküm fıkrasından yargılama giderleri ile ilgili kısmın çıkartılarak yerine " sanık Mümin için yapılan toplam 13,20 TL olan yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesi'ne yüklenmesine'' cümlesinin eklenmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi

DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık H.. Ş.. hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın atılı suçu işlemediğini savunması karşısında; yüklenen suçu işlediğine ilişkin sanık Mümin'in soyut suç atması dışında yüklenen suçu işlediğine dair, cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,