Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/1988 K.2015/1644

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz dilekçesinin mahkemesine ulaşmaması nedeniyle kararın kesinleştirilmesi ve infaza başlanması üzerine infaz savcılığının talebi ile tekerrüre esas gösterilen ilamın düzeltilmesine ilişkin 23.01.2012 tarihli ek karar, ilamın aslında kesinleşmemiş olması nedeniyle yok hükmünde sayılarak yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve 13.07.2005 tarihinde kesinleştiği anlaşılan Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2005 gün, 2003/13-499 sayılı 7 ay 23 gün hapis cezasını içeren ilamı yerine, kesin nitelikteki adli para cezasına ilişkin Ankara 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/180-2005/981 sayılı ilamının tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıkların aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

Sanık hakkındaki Kırıkkale 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.06.2005 gün, 2003/13-499 sayılı ilamın mükerrirliğe esas alınmasına, ancak karşı temyiz bulunmaması nedeni ile 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun'un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek