Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/23590 K.2016/2888

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın bilinen son adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine uygun olarak bir tebliğ işlemi yapılmadığından, aynı Kanun'un 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, sanık müdafiinin öğrenmekle hükmü süresinde temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Sanığın, daha önceden haksız bir şekilde ele geçirdiği müştekinin internet bankacılığına ilişkin şifresini kullanmak suretiyle, müştekinin banka hesabından 600,00 TL parayı internet üzerinden kendi hesabına aktardıktan sonra kendisine ait banka kartıyla harcadığı iddia olunan olayda, eyleminin TCK'nın 142/2-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden TCK'nın 244/4 maddesiyle hüküm kurulması,

2- Sanık, müsaderesine karar verilen banka kartının suç tarihinden sonra düzenlendiğini savunmakla, ilgili bankaya sorulmak suretiyle söz konusu kartın suçta kullanılan kart olup olmadığı, yine kartın mülkiyetinin bankaya mı onun müşterisi olan sanığa mı ait olduğu saptandıktan sonra müsadere hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,