Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/24043 K.2016/2680

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ayrıca hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de;

hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, 30.04.2013 havale tarihli dilekçesiyle şikayetten vazgeçtiği ve bu nedenle katılan sıfatı kalktığı halde, gerekçeli karar başlığında mağdurun katılan olarak gösterilmiş olması mahallinde düzeltilmesi mümkün bir hata olarak değerlendirilmiş,

sanığın eylemini gece 02.45 sularında gerçekleştirdiği halde TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırım yapılmayarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Adli sicil kaydında birden fazla suçtan verilen mahkumiyet hükmü bulunan sanık hakkında tayin olunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 108. maddesinin 2. bendine göre, “tekerrür nedeniyle koşullu salıverilme süresine eklenecek miktar tekerrüre esas alınan cezanın en ağırından fazla olamaz” düzenlemesi de gözetilerek, sanığa önceki suçları için hükmedilmiş en ağır ceza olan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/1354 Esas sayılı ilamı uyarınca verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, tekerrüre esas iki ilamın birlikte karar yerinde gösterilmesi suretiyle infazda duraksamaya neden olunması,