Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/24065 K.2016/3157

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, müştekinin boş arsaya park ettiği kapıları kilitli aracı çekiciye yükleyerek çalması şeklindeki eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde ''142/1-e'' maddesi ile uygulama yapılması,sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas,

2015/85 karar sayılı iptal kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de,

hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-e ve 143. maddelerine göre tayin olunan 2 yıl 3 ay hapis cezasının aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirilmesi sonucu 1 yıl 10 ay 15 gün yerine 1 yıl 10 ay 18 gün hapis cezasına hükmedilmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,