Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/24268 K.2014/21494

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar çaldıkları terliklerden bir kısmının sattıkları yeri gösterip müştekiye iadesini sağlamış iseler de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.03.2013 gün ve 2012/6-1232 esas 2013/106 karar sayılı kararında da açıklandığı üzere 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 763.maddesi uyarınca suça konu eşyayı bir üçüncü kişiye satmak suretiyle zilyetliği devreden sanıkların artık eşya üzerinde tasarruf yetkisi kalmadığından üzerinde tasarruf yetkisi bulunmayan eşyayı sattığı yeri göstermesi sonucu eşyanın satın alan kişiden alınarak mağdura iadesinin 168.madde anlamında sanık tarafından gerçekleştirilmiş bir iade veya tazmin olarak kabulünün mümkün

olmadığı ve belirtilen maddenin uygulama şartlarının oluşmadığı ve sanıklar ... ve ... hakkında hükmün açıklamasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken gösterilen gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan tebliğnamadeki bu hususlara yönelik 1 ve 3 numaralı bozma düşüncelerine katılınmamış,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca sadece sanıkların kendi alt soyu yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş,sanıklar ... ve ... müdafiileri, sanıklar...,... ve ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan,

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

YARGITAYİLAMI