Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/24356 K.2016/2725

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Konut dokunulmazlığını bozmak suçundan açılan dava ile ilgili olarak zamanaşımı süresi içinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasına ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu yöne ilişkin bozma düşüncesi benimsenmemiş, yine 5395 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 31. maddesi birlikte yorumlandığında, suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun'un 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporunun aldırılması zorunlu olmadığından tebliğnamedeki 4 nolu bozma düşüncesi benimsenmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya içeriğine göre kömürlerin çalındığı kömürlüğün şikayetçiye ait evin eklentisi niteliğinde olduğu bu nedenle eylemin TCK'nın 142/1-b maddesindeki bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suça sürüklenen çocuğun aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek eksik ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuğun yakalandığında kömürleri çaldığı adresi göstererek şikayetçiye iadesini sağladığının anlaşılması karşısında hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulama koşulları bulunduğu halde uygulanmayarak fazla ceza tayini,