Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/25346 K.2016/3824

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın suç tarihinde müştekiye ait kilitli vaziyetteki aracı çalması şeklinde gerçekleşen olayda, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi yerine aynı Kanun'un 142/1-e maddesi gereğince uygulama yapılması, her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın tüm aşamalarda üzerine atılı suçlamayı kabul etmemesi, suça konu aracın sanıkla ilişkilendirilebilecek şekilde değil, müşteki tarafından suç tarihinden 2 gün sonra terk edilmiş vaziyette bulunmuş olması karşısında; sanığın aracın çalındığı gün diğer sanık ... ile beraber müşteki ile buluşmaya gittiği sırada kolluk görevlilerini görmesi üzerine kaçması dışında, mahkumiyetine yeter, savunmasının aksi mahiyetinde olan, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,