Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/25645 K.2016/10866

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'na 21.06.2013 günü usülüne uygun tebliğ edilen hükmün, bu sanık yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği belirlenmekle, Gebze Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 20.06.2013 gün ve 2013/477-780 sayılı kararı ile sanık ...'na vasi olarak atandığı anlaşılan ve yalnızca bu sanık yönünden temyiz yetkisi bulunan ...'nun, sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin 1412 sayılı Yasanın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık ... hakkındaki hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

a) İşyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

b) Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının, anılan maddenin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da dikkate alınarak infaz aşamasında gözetilmesi mümkün olup, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Tekerrüre esas alınan Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/1000-29 sayılı ilamındaki cezalardan en ağırı olan hırsızlık suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, ilamın tamamının esas alınması,