KÜNYE
2. Ceza Dairesi 2014/25833 E., 2016/12571 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Eylül 2016
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
258 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
1- Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından, sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;
a- Sanık ... yönünden, sanığın yüklenen suçları işlemediğine yönelik savunmasının aksini gösterir, dava konusu suçun işlendiği tarihte başka bir mağdura karşı sanık ... ile birlikte benzer suçları işlemelerinden başka mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delillerin neler olduğu tartışılıp denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde gösterilmeden yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
b- Sanık ... yönünden, yapılan duruşmaya toplanan delillere mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak; dosya kapsamına göre, sanığın konut dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişiyle birlikte işlediği sübut bulmadığından, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca, sanığın, bu suçu tek başına işlediği kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uygulanmadan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2014/25833, K. 2016/12571, 19 Eylül 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama