Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/26167 K.2017/2206

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adreste tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre tebligatın, muhatabın bilinen en son adresine yapılması gerektiği, sanık ...'ın yokluğunda verilen kararın bilinen en son adresine değil başka bir adresine yapılması ve tebligatın usulsüz olduğunun anlaşılması karşısında; sanığın öğrenme üzerine 04.06.2013 tarihinde yaptığı temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

1-15.10.2011 tarihli kolluk tutanağı içeriğinde, eşkalleri belirtilen iki şahsın suça konu motosikleti itekleyerek götürdüklerinin görülmesinden sonra durumlarından şüphelenilen şahısların izlerini kaybettirip motosikletin başka bir yerde park halinde bulunması, sanıklar olduğu belirtilen başlangıçtaki iki kişinin ise yine farklı bir yerde yakalandıklarının belirtildiği,

sanıkların ise aşamalarda, yolda giderken polisler tarafından durudurulduklarını beyan ederek üzerlerine atılı suçlamayı kabul etmemeleri karşısında, tutanak tanıklarının motosikleti iteklerken gördükleri şahısların sanıklar olup olmadığının tespiti bakımından, tutanak tanıklarının sanıklarla yüzleştirilmesinin sağlanması, mümkün olmadığı takdirde sanıkların teşhise elverişli güncel fotoğraflarının temin edilerek tutanak tanıklarına gösterilerek ve motosikleti itekleyerek götürenlerin sanıklar olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; a-)Suça konu motosikletin çalındıktan sonra bazı parçalarının hasarlı ve kırık vaziyette olarak ele geçirildiğinden ve motosiklete bu şekilde zarar da verdiğinden bahisle, sanıkların mala zarar verme suçundan da mahkumiyetlerine karar verilmiş ise de; hırsızlık suçunun konusu olan araç ile mala zarar verme suçunun konusunun aynı olması ve korunan hukuki yararın tek olması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, bu suçtan da mahkumiyet kararı verilmesi,

b-)Müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, suça konu motosikleti 14/10/2011 günü saat 19.00'da park ettiğini, 15/10/2011 günü saat 02.45'te çalındığını fark ettiğini beyan ettiği, sanıkların ise gece saat 02.55 sıralarında motosikleti iteklerken kolluk görevlilerince görüldüğünün anlaşıldığı,

UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 19.36'da başlayıp saat 06.47'de bittiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,