Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/26471 K.2016/10867

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre mahkemenin suçların sübutu yönünden kabul ve değerlendirmesinde isabetsizlik görülmemesi, temel cezalar belirlenirken suçun işleniş biçimi, zarar ve tehlikenin ağırlığı gerekçe gösterilerek, takdir hakkının cezaların alt sınırının uygulanması yönünde kullanıldığının belirlenmesi,

katılan ile şikayetçinin beyanlarına göre eylemlerin gündüz vakti gerçekleştirilmiş olma ihtimali de bulunduğundan TCK'nın 143. maddesinin uygulanma koşulunun oluşmadığının anlaşılması ve yargılama giderleri ile vekalet ücreti açılımlarının da hükümde yer alması karşısında, tebliğnamenin I, II, IV ve V no'lu bozma düşüncelerine katılınmamış, sanıklar ... ve ... hakkında şikayetçi ...'e karşı işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerde, eylemin birden fazla kişi tarafından gerçekleştirilmesi nedeniyle TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğunun gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.