Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/278 K.2014/11263

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa ait adli sicil kaydındaki ilam CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına engel olduğundan, mahkemece sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmaması hususunun ayrıca tartışılmamasının sonuca etkisi bulunmadığından, tebliğnamedeki buna dair bozma düşüncesine katılınmamıştır.

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Hükümden önce son söz duruşmada hazır bulunan sanığa verilmeyerek CMK'nın 216/3. maddesine aykırı davranılmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2-29.03.2009 tarihli olay tutanağı içeriğinde ve hazırlık aşamasındaki beyanının alınması ile yetinilen olayın görgü tanığı Ş.C. beyanında, sanığın müştekiye hakaret ettiğine ilişkin bir bilgi bulunmaması karşısında, adı geçen tanık dinlenerek bu husus açıklığa kavuşturulmadan ve hakaret suçunun işlendiğine ilişkin kanıtların nelerden ibaret olduğu denetime olanak verecek şekilde gösterilmeden, yazılı biçimde karar verilmesi,

3- Kabule göre,

a- Sanığa atılı kamu görevlisine hakaret suçunun seçimlik ceza içermesi nedeniyle hapis cezasının tercih edilmesinde takdir hakkının hangi hukuki gerekçeye dayanılarak kullanıldığının kararda gösterilmemesi,

b- TCK'nın 50/2. maddesi uyarınca, hapis cezası ile adli para cezasının seçenek olarak öngörüldüğü hallerde, hapis cezasına hükmedilmişse; cezanın artık adli para cezasına çevrilmeyeceğinin gözetilmemesi,

c-TCK'nın 125/4. maddesi uygulanırken, hapis cezasının 1 yıl 2 ay yerine 1 yıl 6 yıl olarak fazla belirlenmesi,

d-Taksitlendirme yapılırken uygulanan TCK'nın 52/4. maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi,