Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/27915 K.2016/9772

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinin 1. fıkrasına göre hâkim, somut olayda; bu fıkrada yedi bent halinde sayılan hususları ve aynı Kanun'un 3. maddesinin 1. fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki yasal düzenlemeler gözönünde bulundurarak işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler. Cezanın iki sınır arasında tayin ve takdiri mahkemenin yetkisi içinde ise de, hâkim bu takdir hakkını adalet ve nesafet kuralları ile sınırlı olarak kullanmalıdır.

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu için 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde “altı aydan üç yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adli para cezası” yaptırımlarının her ikisinin de birlikte öngörüldüğü, yasada adli para cezasının gün sayısının alt sınırının gösterilmediği hallerde aynı Kanun'un 52/1. maddesi gereğince alt sınırın beş gün olduğu, somut olayda lokantada çalıştığını ve aylık gelirinin 800 TL olduğunu beyan eden sanık hakkında temel hapis cezasının 1 yıl olarak belirlenmesine rağmen adli para cezasının orantılılık ilkesine aykırı biçimde alt sınırdan aşırı uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini,