Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2014/29089 K.2017/1191

Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanığın yüzüne karşı 15/05/2013 tarihinde tefhim edilen hükmü, cezaevinden verdiği 16/05/2013 havale tarihli dilekçe ile temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, müştekinin katlı otoparka park ettiği aracını, torpido gözünde bulduğu kontak anahtarı ile çalıştırarak çaldığı olayda, olay yeri inceleme raporuna göre aracın kapılarında herhangi bir zorlama izi olmadığı ve düz kontak yapılmadığının belirtilmesi, karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 142/2-d maddesinde yazılı bulunan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca ceza tayini karşı temyiz olmadığından,

yapılan uygulama sonucuna göre temel cezanın TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca 5 yıl hapis cezası olarak belirlendikten sonra TCK'nın 143. maddesine göre 1/6 oranında artırım yapılması sırasında sonuç ceza olarak 5 yıl 10 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 6 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayini ise Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, yukarıda eleştiri konusu yapılan ve sanığın gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının sanığın lehine olması nedeniyle,

bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamıştır.

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydındaki ilamlardan en ağırı olan Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2012 tarih ve 2011/393-2012/663 sayılı ilamındaki hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken, bu ilamla birlikte, suç tarihinden sonra kesinleşen Salihli 1.Sulh Ceza Mahkemesinin 2011/376 - 2012/630 sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan TCK'nın 86/2. maddesi uyarınca verilen 240000 YTL adli para cezasına ilişkin Turgutlu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/04/2008 gün ve 2008/141-290 sayılı ilişkin ilamının da tekerrüre esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan.